|
|
|
|
|
Provincie AntwerpenProvincie geeft 3 belangrijke opmerkingen op RUP Boom - De Klamp - Antwerpse deputatie geeft geen positief advies Sinds de goedkeuring van het ruimtelijk structuurplan Antwerpen 5RSPA) staat de provincie Antwerpen in voor de advisering en goedkeuring van het gemeentelijk ruimtelijk structuurplan (GRS) en de gemeentelijke ruimtelijke uitvoeringsplannen. De gemeente Boom is momenteel bezig met de opmaak van een ruimtelijk uitvoeringsplan de Klamp. In het kader van het openbaar onderzoek moeten zij ook een advies vragen aan de Antwerpse deputatie. Op 15 januari besliste de deputatie om geen positief advies te geven maar een advies waarbij drie belangrijke opmerkingen worden geformuleerd :
Het is nu verder aan de gemeente Boom om te bekijken hoe ze met dit advies kan rekening houden. Wanneer er wordt overgegaan tot een definitieve vaststelling van het RUP Boom - De Klamp, zal de provincie opnieuw oordelen en zal ze dit RUP al of niet goedkeuren. De verantwoordelijke gedeputeerd is Koen Helsen, Open Vld. Tussenkomst naar aanleiding van de begrotingsbesprekingen in oktober 2007 Mijnheer de Gouverneur,Geachte collega´s, Ons provinciaal onderwijs is kwalitatief goed. Het lenigt bestaande noden in ons onderwijslandschap, vnl. op het vlak van technisch en beroepsonderwijs. Maar ons onderwijs is ook duur. En net zoals in de andere departementen dient ook hier bespaard te worden . In de legislatuurnota onderwijs wordt verwezen naar de sociale rol die de provincie hier zou dienen te spelen. Men dient zich evenwel de vraag te stellen of het de functie is van de provincie om aan alle zwakkeren in de maatschappij quasi gratis onderwijs te verstrekken. Er bestaat vandaag reeds een groot verschil tussen de bijdragen die bijvoorbeeld aan de ouders van leerlingen in technische en beroepsopleidingen in het Gemeenschapsonderwijs worden gevraagd, en deze in ons provinciaal onderwijs. Volgens wat ik verneem liggen de gevraagde bijdragen in ons onderwijs soms tot 30 à 40 % lager. Een beperkte bijstelling lijkt mij aangewezen. Responsabilisering van ouders en leerlingen is mijns inziens absoluut noodzakelijk wil men gemotiveerde leerlingen krijgen, die achteraf ook effectief de openstaande vacatures invullen die in de lijn van deze opleidingen liggen. Dit is essentieel voor de tewerkstelling, en van belang voor de economie van onze provincie, en kan enkel indien zij ook financieel een gerechtvaardigde bijdrage dienen te leveren. Ik ben akkoord dat het niet aan de provincie is om via allerlei omwegen bij de leerlingen of bij hun ouders een vorm van verdoken financiering te vinden. Een oplossing kan m.i. eerder gevonden worden in de uitbouw van een nog nauwere samenwerking met het bedrijfsleven, zoals ten andere in het P.T.S. Boom reeds het geval is. Een dergelijke samenwerking zal er toe leiden dat de scholen steeds over de modernste machines kunnen beschikken zonder dat dit bijkomende kosten met zich moet brengen. In dezelfde lijn ligt mijn vraag over de vooropgestelde uitbouw van het ASO met het oog op de versterking van de provinciale scholengemeenschap. Iedereen is het er over eens dat de nu reeds aangeboden ASO studierichtingen in het PI Sint Godelieve weinig succes hebben. Er bestaat duidelijk geen behoefte om dit in de Stad Antwerpen bijkomend in te richten. Een verschuiving van de ASO studierichtingen naar het PITO Stabroek is een logische oplossing. Temeer men zich de vraag dient te stellen of het studiegebied Dierenzorg niet beter naar het PITO Mechelen zou worden overgedragen om zo ruimte vrij te maken zonder bijkomende nood aan infrastructuur. Noodzakelijk om verdere nutteloze investeringen te vermijden, lijkt mij dan wel de uitvoering van de vroegere afspraken, met name de volledige afbouw van de ASO studierichtingen in het PI Sint Godelieve zodra de inrichting van minstens 3 ASO studierichtingen in het PITO Stabroek vervolledigd is. Tenslotte bleef ik ook na de laatste commissievergadering met een aantal vragen over de gebudgetteerde personeelskosten in de Dienst Onderwijs, in het bijzonder de post "Diverse personeelskosten". Zij bedragen bijna de helft van het volledige budget. Het blijft mij evenwel algeheel onduidelijk wat juist in deze toch wel aanzienlijke kosten begrepen is. Deze vraag werd ook tijdens de laatste commissie vergadering door een collega gesteld, volgens het gegeven antwoord zouden zij betrekking hebben op "pedagogische mensen die een verlofstelsel hebben". Logisch zou m.i. zijn dat deze in de loop van de verdere legislatuur dan verder zouden worden afgebouwd, maar dit gebeurt niet. Mijnheer de Gouverneur,Geachte Collega´s, Namens de Open Vld fractie zal ik tijdens de komende legislatuur het provinciaal onderwijs onverkort blijven steunen, maar wel met de nodige aandacht voor de budgetbeheersing, ook in dat departement. Tijdens de begrotingsbesprekingen van oktober 2007 werd door de Provincieraad noodgedwongen ingestemd met de indexatie van de Algemene Provinciebelasting (afgekort APB) voor gezinnen van twee persoenen of meer. Dit bedrag was, in tegenstelling tot andere provincies, niet meer geïndexeerd sinds de invoering van de APB in 1992. Zoals blijkt uit de onderstaande grafiek betekende deze niet- indexering een besparing van € 72,00 per gezin.
Deze indexering was noodzakelijk om de indexering van andere uitgaven, in het bijzonder de loonkosten, te kunnen opvangen. Door de toepassing van het Omnio - statuut, dat een uitbreiding van het WIGW - statuut voorziet en een verhoogde tegemoetkoming voor medische prestaties door het ziekenfonds aan personen met een moeilijke financiële situatie, zal het aantal vrijstellingen voor de APB met 2/3 toenemen. In tegenstelling tot wat in de pers werd gesuggereerd, betreft de verhoging van € 24 naar € 33 voor een gezin van 2 of meer personen dus geen belastingverhoging. De Open Vld fractie, bij monde van haar Deputé Koen Helsen, heeft zich met succes kunnen verzetten tegen de belastingverhoging, die nochtans door de coalitiepartners wel vooropgesteld was.
Mijnheer de gouverneur, Mijnheer de voorzitter, Mevrouw en Heren gedeputeerden, Beste collega´s,
Ook op mijn beurt wens ik mijn tussenkomst in deze raad aan te vatten met u allen de beste wensen aan te bieden voor het nieuwe jaar. Ik hoop dat voorspoed, gezondheid en geluk met jullie zijn in 2007. Naar goede traditie hebben we de afgelopen week weer een toespraak mogen aanhoren van onze gouverneur. Elk jaar geeft u, gouverneur, bij wijze van intro bij de begrotingsbespreking uw toespraak. En elk jaar tracht u ons, in de rand van dit begrotingsdebat, vanuit uw ervaring en vanuit uw functie, aan het denken te zetten over een aantal maatschappelijke evoluties. U geeft duidelijke signalen over wat beleidsmatig onze aandacht verdient. Dit jaar is het niet anders, met dit verschil dat we niet alleen een nieuwe legislatuur maar ook een nieuw jaar aanvatten. En inderdaad gouverneur, misschien is dit dus wel het uitgelezen moment om na te denken over fundamentele dingen zoals de Antwerpse economie, die de motor is van onze welvaart. Het moet een zorg blijven om deze welvaart te waarderen en te koesteren voor onze kinderen, onze familie en onze vrienden, voor ons allemaal. De economie in onze regio verdient onze prioritaire aandacht op alle beleidsniveaus, dus ook op dit provinciaal niveau. De mobiliteitsproblemen, de haven van Antwerpen, de luchthaven van Deurne en de Kempische noord-zuidverbinding. Ze verdienen stuk voor stuk onze aandacht. Ik ben ervan overtuigd dat een aantal dossiers die u opsomt, ook de participatie en de inzet vragen van een dynamisch provinciebestuur om een doorbraak te forceren. Er ligt bovendien een belangrijke verantwoordelijkheid bij de provinciale overheid om onze economie de nodige zuurstof te geven. Een verstikkende fiscaliteit is bijvoorbeeld een nefaste factor voor een goede economie.
Deze begroting is een going-concern begroting. Een éénmalig tekort in het eigen dienstjaar valt om die reden te verantwoorden. Het eerste jaar van deze legislatuur dient om die reden een planjaar te worden waarin een meerjarenplanning kan opgesteld worden die het evenwicht bewaakt. Dit blijkt ook uit de beleidsnota. Een aantal beleidsopties kunnen slechts uitgevoerd worden indien de middelen het toelaten. Een provinciaal kerntakendebat dringt zich op. Sta mij toe een aanzet te geven en een aantal vragen en items aan te reiken: - Het kleine provinciale wegennet; wordt de overdracht van het Vlaams gewest een feit? - Het roerend en onroerend patrimonium dat wij nodig hebben voor het onderhoud van het wegennet; kan dit bijgevolg verzilverd worden? - De provinciale musea; zijn ze georiënteerd op een breed publiek of hebben ze eerder een lokale binding? - De provinciale podiumzalen; zijn centrumsteden niet beter geplaatst om ze te laten integreren in het lokaal cultuurbeleid van hun stad en kan op die manier de provinciale financiering niet uitdoven? - Het PIH is uitgegroeid tot een Labo met een zeer goede reputatie gekend door tal van gemeentebesturen. Toch stellen we vast dat de privé-sector ondanks zware investeringen concurrentieel wordt. - Het Infopunt Europa werd opgericht om onze provincie veilig en goed geïnformeerd in de euro-zone te loodsen. Blijft er een grondige reden van bestaan? - Het provinciebestuur geeft jaarlijks voor ruim 45 miljoen euro aan subsidies. Behalen alle gewenste instanties het gewenste effect? Beste collega´s, ik besef dat ik met dit lijstje misschien openstaande deuren intrap. Maar wat voor de ene een openstaande deur is, is voor de ander misschien een heilig huisje? Ik nodig iedereen alvast uit om zonder vooroordelen van 2007 het jaar van de objectieve vergelijking te maken in het belang van onze provincie. Ik dank u, Hans Schoofs - fractieleider Open VLD in de Provincieraad van Antwerpen |
